Kwantitatief onderzoek naar drempels en drijfveren voor ontharding bij burgers
Deze kwantitatieve studie van de Universiteit Gent onderzoekt de drempels en drijfveren voor het ontharden en vergroenen bij burgers. Een specifieke focus ligt op de acceptatie van het ontharden van private buitenruimtes en openbare ruimtes in stedelijke context.
Vlaanderen is een van de meest verharde gebieden in Europa, met 15,3% verhard grondgebied. Een derde van deze oppervlakte is in private handen. Daardoor zijn huiseigenaren een belangrijke doelgroep voor onthardingsacties. Hoewel het bewustzijn over de gevolgen van de klimaatverandering relatief groot is, wordt de doelstelling van 1 m² ontharding per persoon per jaar niet gehaald. Bestaand onderzoek naar ontharding is schaars. Deze studie pakt de kloof tussen bewustzijn en actie aan met behulp van drie theoretische kaders: Theory of Planned Behaviour (TPB), Protection Motivation Theory (PMT) en Value Belief Norm Theory (VBN). Daarbij ligt de nadruk op 3 onderzoeksvragen:
- Hoe verschillen burgers in hun acceptatie van ontharding van openbare ruimte bij verschillende types ruimte (parkeerstrook, rijstrook, voetpad)?
- Welke factoren beïnvloeden de intentie om privé-buitenruimtes te ontharden?
- Welke factoren beïnvloeden de acceptatie van burgers van maatschappelijke verantwoordelijkheid voor ontharding? Wat motiveert of ontmoedigt mensen om actie te ondernemen?
Het onderzoek toont aan dat psychologische en morele factoren een grotere invloed hebben dan demografische of risicogebaseerde factoren op zowel de acceptatie van ontharding als op het beoogde gedrag. Burgers staan in hoge mate open voor het verwijderen van verharding in de openbare ruimte en geven blijk van gematigde steun voor maatschappelijke verantwoordelijkheid. De intentie om privé te ontharden blijft laag. Communicatie op maat, maatregelen om belemmeringen weg te nemen en positieve verhalen zijn essentieel om particuliere actie aan te moedigen.